دانشگاه های جهان چگونه بحران صندلی های خالی را مدیریت می کنند؟

به گزارش وبلاگ چارلز، با کاهش تعداد دانشجویان، بسیاری از دانشگاه ها با مسائل عدیده ای روبرو شده اند؛ از این رو برخی دانشگاه های جهان برای ابقای خود و جلب توجه دانشجویان راهکار هایی را برنامه ریزی کرده اند.

دانشگاه های جهان چگونه بحران صندلی های خالی را مدیریت می کنند؟

به گزارش خبرنگار دانشگاه وبلاگ چارلز، فاطمه صائبی صفت- این روز ها با کاهش تعداد دانشجویان، بسکمک از دانشگاه ها با مسائل عدیده ای روبرو شده اند و بعضا برخی از آن ها محکوم به تعطیلی هستند. ادغام، جمع آوری، دوره های آموزشی کوتاه تر و تغییر عمده در ارائه دوره ها فقط برخی از تاکتیک هایی است که دانشگاه های دنیا برای ابقای خود و همچنین جلب توجه دانشجویان در نظر گرفته اند، اما واقعا راهکار های شدنی چه هستند؟

در بخش اول این گزارش قدری با راهکار ها و اقدامات خلاقانه دانشگاه ها آشنا شدیم و حال در بخش دوم قصد داریم جزئیات بیشتری از آن ها را بازگو کنیم.

تضمین فارغ التحصیلی به موقع

دانشجویان و والدین آن ها همواره در مورد فارغ التحصیلی عجله دارند تا هم دانش آموختگان زودتر وارد بازار کار شوند و هم هزینه های تحصیل برای والدین شان کمتر شود. برخی از موسسات آموزشی از این فرصت استفاده می کنند، زیرا تنها 41 درصد دانشجویان می توانند دوره کارشناسی را در طول چهار سال تمام کنند و هزینه های آن ها بیشتر از آنچه که برنامه ریزی شده بود، می شود.

در این راستا، تسریع فارغ التحصیلی به ابزار تبلیغاتی تبدیل شده است. برای مثال، دانشگاه هاروارد آمریکا- که سال گذشته با افت تقریبا 28 درصدی تعداد دانشجویان ورودی روبرو شده است- تضمین می کند که هر دانشجویی که بتواند به موقع یا زودتر فارغ التحصیل شود، هزینه ترم آخر را نصف پرداخت کند درحقیقت به این شکل دانشجویان را تشویق به فارغ التحصیلی به موقع می کند.

وین فردریک، رئیس دانشگاه هاروارد، در این مورد می گوید: ما در این دانشگاه تضمین می کنیم که بعد از چهار سال والدین تان می آیند و شما را به خانه برمی گردانند. البته ممکن است به جای چهار سال سه سال طول بکشد. وین تصور می کند که با توجه به اعتباراتی که به دانشجویان می دهد، 10 درصد آن ها درس شان را به وقت تمام خواهند کرد.

تضمین اشتغال بعد از فارغ التحصیلی

برخی دانشگاه ها و دانشکده ها تضمین اشتغال بعد از فارغ التحصیلی را به عنوان ابزار تبلیغاتی خود برای جلب دانشجویان جدید ارائه می دهند. دانشگاه دیپاو یکی از این دانشگاه هاست که سال گذشته به دانشجویان جدید خود نوید داد بعد از اتمام درس شان به کار مشغول خواهند شد. این دانشگاه تضمین می کند که اگر دانشجویی نتواند با رعایت دستورالعمل های خاص، در مدت شش ماه شغلی پیدا کند، یک ترم رایگان برایش برگزار می کند تا در نهایت بتواند کار مورد نظرش را پیدا کند.

برخی از فارغ التحصیلان دانشگاه دیونپورت در آمریکا نیز که نتوانستند ظرف 6 ماه کار پیدا کنند، حداکثر 48 ساعت کلاس درس رایگان دریافت می کنند. حتی برخی کالج ها که ضمانت شغلی ندارند، در تلاشند موضوعاتی را به دروس خود اضافه کنند که با تقاضای دنیای واقعی مرتبط باشد.

موسسات آموزش عالی در آمریکا حدود 55 هزار و 416 برنامه جدید در پنج سال منتهی به سال 2017 را در برنامه کاری خود گنجانده اند. به طور مثال، برخی از آن ها دوره های امنیت سایبری برگزار می کنند که به گفته برنینگ گلس، شرکت تحلیل بازار کار، تقاضا برای متخصصان این رشته به شدت در حال افزایش است و این تقاضا سه برابر سریع تر از تقاضا برای شغل های مرتبط با رشته فناوری اطلاعات یا IT است.

جان لابری، معاون مطالعات حرفه ای دانشگاه کلارک در آمریکا، در این زمینه می گوید: اشتغال و توانمندی یک دانشگاه برای فراهم آوردن شغل برای دانشجویانش در حال حاضر عامل اصلی برنامه یزی ماست.

معمولا این تضمین های شغلی بازخورد بسیار خوبی دارند. اما دانشگاه هایی مثل دیونپورت این تضمین را فقط برای رشته هایی ارائه می دهد که بالاترین تقاضای کاری را دارد.

کاهش شهریه

دانشکده های بسیار معدودی درس دیگری از دنیای تجارت گرفته اند و به کاهش تقاضا برای ثبت نام در دانشگاه به شکل دیگری پاسخ داده اند آن هم کاهش شدید شهریه است. دانشکده مرکزی در یووا در آمریکا، سپتامبر گذشته اظهار داشت که از پاییز امسال میزان شهریه خود را حدود 20 هزار دلار کاهش خواهد داد. دانشکده سینت جان که در فضای خود در نیومکزیکو و مریلند حدود 800 دانشجو دارد، شهریه خود را پاییز امسال تا 17 هزار دلار کاهش داد. علاوه بر این، برنامه های کاربردی خود را بالا برد و اندازه کلاس هایش را کمی افزایش داد.

اما موضوع اینجاست که برخی دانشکده هایی که شهریه خود را کاهش داده اند، در کمال ناباوری با کاهش دانشجوی ورودی روبرو شدند. به قول مارک روزولت، رئیس دانشگاه سینت جان، کاهش هزینه برای جلب دانشجو با اعتقادات آمریکایی ها جور درنمی آید، چون آن ها اعتقاد دارند که هر چیزی که ارزشمندتر است، حتما گران تر هم است.

از سوی دیگر دانشگاه ها سعی می کنند که دانشجو های کنونی خود را تا پایان تحصیل سوق دهند، زیرا درآمدزایی از این طریق بیشتر از درآمدزایی حاصل از افزایش دانشجویان ورودی است.

گسترش ارتباطات

یکی دیگر از راهکار های دانشگاه ها برای نجات از این بحران، گسترش ارتباطات است. از این لحاظ که شاید تعداد جوانان 18 ساله آمریکایی کاهش یافته است، ولی تعداد جوانان 18 ساله اسپانیایی زبان تا سال 2060 در سرتاسر دنیا چند برابر خواهد شد و این یک فرصت مناسب برای دانشگاه هاست تا ارتباطات خود را گسترش دهند.

موسسات برای جلب توجه دانشجویان تلاش می کنند، این بدان معناست که باید در مکان های جدید و به روش های مختلف جست وجو کنند. دانشکده لینفیلد پنج سالی است با کاهش دانشجویان ورودی و در نتیجه آن از کسری بودجه رنج می برد و همین امر باعث شد 13 نفر از اعضای هیئت علمی و کارمندان خود را اخراج کند. اما این دانشکده به تازگی چند کارمند دو زبانه و چهار سفیر دانشجویی مسلط به زبان اسپانیایی را استخدام کرده است و بورس های تحصیلی جدیدی را برای دانشجویانی ارائه می دهد.

رئیس این دانشکده می گوید: به نظر مساله ساده ای می رسد که به مشتریانی روی آوریم که تاکنون نداشتیم. اما اکنون می توانیم با والدینی ارتباط برقرار کنیم که اصلا انگلیسی صحبت کردن نمی دانند.

لینفیلد سال گذشته هزار و 240 دانشجو داشت، ولی پاییز امسال با جهش 38 درصدی تعداد دانشجویان ورودی همراه بود و بیش از 40 درصد این سال اولی ها، نخستین عضو خانواده هستند که به دانشگاه می فرایند.

جست وجو برای افرادی که کمتر مورد توجه بودند

بیشتر دانشجویان دانشگاه ها را جوانان حدود 18 سال تشکیل می دهند، اما باید توجه داشت که افراد دیگری نیز می توانند جذب دانشگاه شوند؟ مثل افراد بزرگسالی که تاکنون دانشگاه نرفته اند، یا کسانی که به دانشگاه رفته اند، ولی آن را نیمه رها کرده اند یا کسانی که فارغ التحصیل شده اند و قصد ادامه تحصیل دارند. بر اساس گزارش دفتر سرشماری آمریکا، تعداد کسانی که به دانشگاه رفته اند، ولی آن را نیمه رها کرده اند بیش از 35 میلیون نفر است و این بازار بزرگی برای دانشگاه ها به شمار می رود.

بسکمک از موسسات آموزشی برای نخستین بار در تلاشند که این قشر از افراد را جلب خود کنند که البته این کار هم با چالش های بزرگی روبرو است. زیرا غالباً این افراد بزرگسال به دلیل قرض و بدهی وام دانشگاه را رها کرده اند و دوست ندارند که دوباره با ریسک به دانشگاه برگردند. بیشتر آن ها نیز هم اکنون مشغول شغل و خانواده و فرزندانشان هستند.

اما برخی از دانشگاه ها رویکرد و راهکار جالبی در این مورد دارند. آن ها در یک روش سریع تر با شرکت ها وارد مذاکره می شوند و به آن ها پیشنهاد می دهند که کارمندانی که نیاز به تحصیل یا ادامه تحصیل دارند را به دانشگاه آن ها بفرستند و هزینه آن را نیز متقبل شوند. دانشگاه ها برای جلب توجه این شرکت ها تخفیف ویژه و کمک های مالی بزرگی در نظر گرفته اند و تضمین می کنند که مهارت های لازم و مورد نیازشان را به کارمندان شان بیاموزند. یکی از این دانشگاه ها، دانشگاه پیس است که برای آموزش تکنسین های شبکه در صنعت ارتباطات با شرکت های مخابراتی بزرگی مانند AT&T و ورایزون قرارداد بسته است.

هم اکنون مؤسسات کوچک تر نیز وارد این حوزه شده اند و سالانه 88 میلیارد دلار بابت آموزش نیرو های کاری کسب وکار ها به جیب می زنند. به عنوان مثال، دانشگاه هوسون از پاییز امسال دوره های MBA را برای کارمندان شرکت خرده فروشی آنلاین L.L. Bean شروع کرده و دوره هایی را در دفتر مرکزی این شرکت برای کارمندان آن برگزار می کند.

رابرت کلارک، رئیس دانشگاه هوسون می گوید: این رویکرد، دامنه مشتریان ما را از بازار 18 تا 21 ساله ها به بازار نامحدود از نظر سنی گسترش داده است.

کاری که رئیس دانشگاه هوسون می کند، ارتباط چندانی با برنامه های دانشگاهی ندارد. این دوره های آموزشی ارتباط زیادی با تجارت، امور مالی، قانون کار و بازاریابی مبتنی بر جمع آوری اعانه دارد. کارشناسان معتقدند که چیزی که هم اکنون دنیا نیاز دارد، افرادی است که فکر کارآفرینانه دارند.

منبع: خبرگزاری دانشجو

به "دانشگاه های جهان چگونه بحران صندلی های خالی را مدیریت می کنند؟" امتیاز دهید

امتیاز دهید:

دیدگاه های مرتبط با "دانشگاه های جهان چگونه بحران صندلی های خالی را مدیریت می کنند؟"

* نظرتان را در مورد این مقاله با ما درمیان بگذارید