حرف های جواد مجابی پس از رهایی از کرونا

به گزارش وبلاگ چارلز، جواد مجابی پس از رهایی از کرونا، ابراز امیدواری کرد بتوانیم در دوران پساکرونا با اخلاقیات بهتر و حفظ شأن انسانی بیشتر، زندگی خود را تغییر بدهیم.

حرف های جواد مجابی پس از رهایی از کرونا

به گزارش ایسنا، این شاعر، نویسنده و منتقد پس از بهبودی از کرونا، اظهار کرد: نخست باید تشکر کنم از مراقبت شبانه روزی ناستین و دخترم پوپک که یاری کردند به این سرای فانی برگردم. دیگر از دکتر ابوالقاسم مختاری که آگاهانه و بیشتر محبت آمیز در معالجه من کوشید. از دوستم دولت آبادی و همچنین همایون ایزدی که دائم پیگیر احوال من بودند و دوستان فراوان دیگر که بعد ها خبردار شدند و مرا رهین منت خود کردند. همدلی شان را در روز های درد و کابوس فراموش نمی کنم. همین طور باید یاد کنم از دکتر امید روحانی و البته مصاحبه های تصویری با پسرم.

در خاتمه سپاس و ستایش بی خاتمه دارم از عدم توجه کامل مسئولان فرهنگی به وضع هنرمندان معاصر. از طبعم توقع از هیچ کس و هیچ جا نداشته ام (ما آبروی فقر و قناعت نمی بریم)؛ اما در یک جامعه مدنی آن ها وظایف بدون مرزبندی نسبت به اهل فرهنگ و هنر دارند که انجام آن شجاعت اخلاقی خاصی می طلبد.

مجابی سپس درباره کرونا اظهار کرد: من درباره این کرونا هم مقاله نوشته ام و هم حدود 50 شعر سروده ام. نظرم من درباره کرونا این است که این بیماری یک بلای جهانگیر است و حالاحالا دست از سر ما بر نمی دارد و همدلی جهانیان را می طلبد. امیدوارم با توجه به این همه قربانی که می گیرد، ما را به مرحله دیگری از توجه به جامعه برساند، نه فقط در ایران که در جا های دیگر تا بتوانیم در دوران پساکرونا با اخلاقیات بهتر و حفظ شأن انسانی بیشتر، زندگی خود را تغییر بدهیم. وضعی که فعلا در جهان وجود دارد بر اثر سرمایه داری مهاجم، کثیف و بی اخلاق بوده، و نه در شأن انسان است و نه جامعه جهانی. امیدم این است به رغم مسائلی که در یکی دو سال آینده تحمل خواهیم کرد، بتوانیم ارزیابی تازه ای از وضع جامعه و انسان معاصر داشته باشیم.

منبع: فرارو

به "حرف های جواد مجابی پس از رهایی از کرونا" امتیاز دهید

امتیاز دهید:

دیدگاه های مرتبط با "حرف های جواد مجابی پس از رهایی از کرونا"

* نظرتان را در مورد این مقاله با ما درمیان بگذارید